...Κι εκεί που νόμιζαν πως η αγάπη,
έρωτας, η φιλία, η ομορφιά,
εξαφανίστηκαν σε προθήκες μουσείου,
πάλι, να, ορθώνονται αυτοί που ακόμα τολμούν
ν' αγαπούν παίρνουν πνοή και κινούνται,
πρώτα αργά, ύστερα σε ρυθμούς γλυκούς
ή ξέφρενους, σαν ήρωες και
ηρωίδες κινουμένων σχεδίων.

Ήρωες της καρδιάς, μα και της λογικής,
που επιβιβάζονται σ' εκείνα τα τρενάκια
που οι ενήλικες πάντα τα έχουν απωθημένο
και τ'αγοράζουν στα παιδάκια,
μόνο και μόνο για να έχουν την χαρά
και την άδεια, να χαίρονται
και εκείνοι την θωριά
και τ' άγγιγμά τους....

 Οι άλλοι μένουν θεατές.